Zaterdagavond 27 februari 2010 om kwart over negen rijd ik vanuit Utrecht naar IJsselstein – een kippenendje dacht ik nog. Ik zal rond half tien in Highlands zijn, een bekende locatie voor diverse muzikale evenementen en ook om gezellig met familie of vrienden een drankje te nuttigen.

Helaas was de plaats van handeling niet bekend bij mijn TomTom, die me het industrieterrein opstuurde. Achteraf niet echt verwonderlijk want Highlands ligt aan een kruising van twee provinciale wegen zonder duidelijke ingang. Na verloop van tijd parkeer ik de auto op een dichtbij gelegen P&R – je weet wel zo’n duistere plek waarbij je je afvraagt of de auto na afloop nog in dezelfde conditie verkeert.

Ik baan me een weg door een steile en diepe greppel – gelukkig is het droog – en klauter naar de overkant. Ik hoor de gedempte klanken van jaren 50 rock ‘n’ roll en loop naar binnen. Het is kwart voor tien, het ziet zwart van de mensen en de barmedewerkers maken overuren. De muziek klinkt goed, echt jaren 50 met van die jengelende Fender-gitaren. Het voorprogramma wordt verzorgd door Airport, een van de bands van Pim Vermeeren – gitarist.

Het in ruime aantallen aanwezige publiek zal de weg naar Highlands waarschijnlijk een stuk sneller hebben  gevonden dan ik.
Enfin, ik ben er en laat de ouderwetse rock ‘n’ roll-covers tot mij komen. Airport speelt met zichtbaar plezier, wat de vertolkingen ten goede komt. Om tien uur kondigt Pim zijn band af en we maken plaats voor een korte pauze. Daarna zal de hoofdact One After 909, voorheen Get Back genaamd, haar opwachting maken. Ik ben benieuwd, ik heb Get Back voor het eerst vorig jaar in Lunteren zien optreden. Ik was toen onder de indruk.

Tijdens de pauze neemt de stemming in Highlands bijna sneller toe dan de flinke kamertemperatuur: het is warm. One After 909 staat op het knusse podium, Robbie Korver – basgitaar – neemt het woord en introduceert de band. Naast Pim Vermeeren op gitaar bestaat deze uit Diederick Rebel – solo-gitaar – en Willem Perrels – drums. Aftellen….. en dan: ‘Well she was just seventeen…’ De zaal wordt getrakteerd op een prima opening, het eerste nummer van de eerste elpee die The Beatles in 1963 uitbrachten. Daarna volgen nog vele klassiekers, getrouw vertolkt maar wel met een geheel eigen sausje dat volstrekt recht doet aan de originelen.
The Beatles, een fenomeen; muziek die zo lang na dato nog steeds jong en oud in vervoering brengt; een enthousiaste tributeband – One After 909 – die de zaal en mij volledig weet te overtuigen. De mannen zijn een aanwinst en zullen het ongetwijfeld goed gaan doen in het clubcircuit en op feesten en partijen.
Ik zoek de auto op en rij naar huis; de rit terug verloopt een stuk sneller…

Voor informatie: http://www.oneafter909.nl/

Nuno Spier van Zwicht