Wat McCartney over schilderen heeft geleerd van De Kooning

BFNL Nieuws

Paul McCartney, muzikant en amateurschilder met water- of olieverf, onthult op zijn website hoe hij door de beroemde Nederlandse kunstenaar Willem de Kooning (1904-1997) een andere manier van schilderen ontwikkelde. In antwoord op een vraag van een fan vertelt hij over zijn schilderpogingen.

“Ik snap beter hoe ik een nummer moet schrijven, dan dat ik weet hoe ik moet schilderen. Voor mij is schilderen meer een vrije verkenning. Net zoals zoveel mensen. dacht ik altijd dat als je een schilderij wilde maken het zinnig moet zijn en het onderwerp van betekenis moet zijn en toen ontmoette ik Willem de Kooning, een abstracte expressionist en door hem weet ik nu dat het gaat om compositie en kleur. De manier waarop hij schilderde ging altijd om compositie, kleur, vrijheid. Dat vond ik leuk om te doen en het hielp me om niet steeds te denken: ‘Dit is wat ik ga schilderen’.”

Kunstenaar Willem de Kooning, zittend op een stoel voor een van zijn grote schilderstukken in 1953 in East Hampton, New York.

Paul dacht altijd dat het schilderen van bijvoorbeeld wat fruit op een tafel, niet voldoende was, dat het onderwerp van betekenis moest zijn. Die belemmering heeft hem ervan weerhouden te schilderen.

“Maar toen leerde ik De Kooning een beetje kennen en bezocht ik hem in zijn atelier en toen zag ik wat hij deed en ik sprak er met hem over en toen werd het me duidelijk dat het niet gaat om ‘iets van betekenis’. Het gaat om de esthetica. De uitstraling. De kunst. De kleur en de kwaststreken. Toen ik me dat realiseerde, was ik verkocht. Ik begon van alles te schilderen. Ik maakte me er niet meer druk over of het betekenisvol was of niet. Dus toen ik destijds inspiratie nodig had, keek ik gewoon naar een paar boeken, of naar iets anders. (Ik bedoel dat dit was toen ik veel meer schilderde dan dat ik nu doe. Ik heb niet zoveel tijd nu.) Ik keek naar Keltische of antieke kunst en zag dan wat voor soort uitstraling dat had. Dat was geweldig. Het is erg bevrijdend om dat soort dingen te gebruiken en een afbeelding eromheen te maken.”

(Bron: rte.ie)
(Vert: Liesbeth te Boekhorst)